Ebay failure - deel 3

Door MPeek op dinsdag 1 juni 2010 18:07 - Reacties (7)
Categorie: Overig, Views: 3.735

De ophef over de MacBook en mijn stomme fout op Ebay is inmiddels voorbij en ik ben de laatste tijd vooral met andere dingen bezig geweest dan de MacBook. Een dag nadat hij bij de post zat, heb ik 'm meteen even op de foto gezet voor bij de advertentie op de V&A, Marktplaats en eventueel ook Ebay. Daarnaast ben ik vanmiddag naar A Mac in Den Bosch geweest waar ik even gekeken heb of hij het deed, maar ik kreeg niet de mogelijkheid om hem uitgebreid te testen, maar dat zit hopelijk wel goed. Ik kan nu in ieder geval een adapter bestellen.

Ik heb natuurlijk geleerd van mijn fout. Ik kan de frustratie begrijpen als iemand bied op een advertentie, maar verder niks van zich laat horen en de tijd en moeite die je er in steekt dus voor niks is. Vooral als jouw advertentie voor geen meter loopt is dat alleen maar irritanter. Ze zeggen wel eens dat spijt verstand wat te laat begint te werken en in dat geval klopt dit wel. Voor mij is Marktplaats en vooral Ebay voortaan sowieso serious business.

Ik hoop in ieder geval dat ik dit zo snel mogelijk kan afsluiten door de MacBook met zo min mogelijk verlies te verkopen en dan gewoon weer verder kan sparen voor iets wat ik wel kan gebruiken.

Om af te sluiten nog klikbare highres pics:
http://i184.photobucket.com/albums/x123/galiorix/dicht.png
http://i184.photobucket.com/albums/x123/galiorix/open.png
(De foto's die je ziet als je geklikt hebt zijn onbewerkt!)

Ebay failure - het vervolg

Door MPeek op woensdag 26 mei 2010 17:30 - Reacties (22)
Categorie: Overig, Views: 3.971

Iedereen zal zich mijn vorige post nog wel herinneren over de MacBook op ebay. Ik heb uiteindelijk ervoor gekozen om het ding toch te betalen en vandaag kwam hij dan binnen.

http://i184.photobucket.com/albums/x123/galiorix/apple1.jpg

Omdat er geen adapter bij zit en de accu waarschijnlijk dood is, of in ieder geval erg op, weet ik niet of hij werkt maar ik hoop dat de koper zich wat dat betreft aan zijn woord heeft gehouden. Hij ziet er overigens super uit, geen scheuren in de body of versleten toetsen of touchpad, alles ziet er nog goed uit. Maar dat mag ook wel voor de prijs die ik er voor betaald heb: 330 euro, alhoewel inclusief verzenden.

Ik ga hem denk ik doorverkopen, maar weet het nog niet zeker. Misschien dat ik hem ga gebruiken voor school of gewoon voor thuis. Als ik hem door ga verkopen zal ik al blij zijn als ik hem met minder dan 50 euro verlies (wat ik anders toch wel had geleden) door kan verkopen, maar wie weet. Eerst maar eens een adapter aanschaffen en kijken of hij het doet.

Gegadigden kunnen mij mailen en/of DMen (zie mijn gallery voor mijn adres). Niet bieden onder de 280 euro, daarvoor kan ik hem sowieso al kwijt raken.

Ebay failure

Door MPeek op dinsdag 27 april 2010 23:07 - Reacties (114)
Categorie: Overig, Views: 8.981

Na een tijd niet meer geblogd te hebben, moet ik toch even iets kwijt.

Ik doe op Marktplaats vaak aan fun bieden. Gewoon een beetje rondsnuffelen en als ik denk 'Hé, dat ziet er leuk uit!', dan plaats ik wel eens een bod wat dan net boven het vorige bod zit maar vaak hoor je er niks meer over omdat er na 3 minuten iemand hoger bied of laat je zelf gewoon niks meer van je horen als je toevallig een goed bod uitgebracht hebt. Gewoon voor de lol, om de tijd te doden.

Zondag avond. Half 11. Ik zit een beetje rond te kijken op Ebay naar verschillende dingen, camera's, laptops, dat soort dingen. Je kent het waarschijnlijk wel. Net zoals Marktplaats gewoon een beetje koopjes kijken e.d. .Na een tijdje zie ik een witte Macbook (late 2006) voorbij komen en ik denk 'Hé, dat ziet er leuk uit!' dus zoals op marktplaats vul ik een bod in wat net iets hoger is als het vorige bod en druk op 'Place bid'. 265 pond. Terwijl ik een bevestigingsmailtje binnen zie komen in mijn mailbox valt mijn oog op de resterende tijd van de veiling en toen opeens schoot mij weer het verschil van Ebay met Martkplaats te binnen: hoogste bieder moet verplicht het object kopen... Om het nog erger te maken, de veiling duurde nog maar een kwartier en het was inmiddels kwart voor 11.

Die 15 minuten waren de meest tergende minuten die ik in lange tijd heb meegemaakt. Het leek alsof de secondes wel een halve minuut duurde, zo erg was het. Terwijl mijn handen langzaam weg dreven van mijn bureau ging ik wanhopig de voorwaarden doorlezen en ondertussen verversde ik de pagina van de veiling elke 5 seconden, hopende dat er nog een andere bieder kwam. Ik wilde bijna gaan bidden tot god (hoewel ik eigenlijk atheïstisch ben, maar daarover misschien een andere keer). Maar helaas, het mocht allemaal niet baten. Uiteindelijk kreeg ik triomfantelijk in mijn mailbox 'Gefeliciteerd, je hebt dit object gewonnen!'. Yeah, right.

Volgende dag contact op genomen met de verkoper in kwestie met een of ander lul verhaal over een computer die *toevallig* net stuk was gegaan en dat ik niet genoeg geld had om het ding te betalen maar hij leek het niet helemaal te begrijpen. Na wat heen en weer mailen krijg ik het volgende uiteindelijk terug en ik citeer:
Dear [....]
please issue the payment via paypal to the account of [....] , the fees are exactly 43gbp.

Sorry for the troubles, but I would have to pay this myself otherwise.

Cheers.
Nu zit ik dus met een dilemma:
De volle 320 euro (aangezien er nog 15 pond verzendkosten bij komt) betalen, of 50 euro schadevergoeding betalen aan de beste man?

Haha, jij gaat dood...

Door MPeek op maandag 11 januari 2010 20:44 - Reacties (10)
Categorie: Film, Views: 3.937

Nee, ik ben zeker niet van plan iemand te vermoorden maar ik vond het wel een lekkere openings-titel voor mijn eerste post.

Deze eerste blogpost gaat over Amerikaanse films. Meer specifiek: Amerikaanse horror. En wat daar allemaal mee mis is. Het zijn vaak wel geschikte films voor een film avond met vrienden of klasgenoten, maar ik zal zelf nooit zelf een Amerikaanse horror film kijken. De films zijn vaak heel erg oppervlakkig en het gaat vaak maar om één ding: iedereen die in de film voorkomt moet dood. Of in ieder geval minstens 80 procent van de mensen die ook maar enige betekenis hebben in het verhaal.

En als je denkt dat je het wel gehad hebt, komt er een film die het presteert nog minder boeiend en saaier te zijn dan de vorige Amerikaanse horror film die je gezien hebt. De laatste Amerikaanse horror die ik gezien heb was The haunting in Connecticut. Ik had al een jaar geleden de gelijknamige documentaire op Discovery Channel gezien en die was aardig eng, dus het was in ieder geval een goede basis voor een film.
http://i184.photobucket.com/albums/x123/galiorix/haunting-in-connecticut-pos.jpg

Even een quote van de pagina op Wikipedia:
Set in 1987, the story centers on Matthew Campbell, who is being treated for Hodgkins lymphoma in a hospital in Upstate Connecticut[1]. After seeing the effect the long commute has on Matt, his family rents a nearby house, which they learn was previously a funeral home. They discover a mortuary room in the basement and the family begins experiencing violent and supernatural events that the parents initially blame on stress and hallucinations from Matt's treatment[1]. Matt also experiences visions from the perspective of a young man named Jonah. Matt contacts a minister he met at the hospital for assistance with his paranormal experiences. The minister informs Matt that the visions and supernatural encounters are likely a result of the previous occupant's occult activities (including séances and necromancy)[1]. The Jonah character is discovered to be the ghost of a psychic medium involved in the previous owner's activities and presently bound to control the "spirits" within the house.
Deze film heeft niet alleen de eerder genoemde, typische problemen maar nog veel meer andere problemen die er voor zorgen dat deze film eigenlijk weinig tot niets te bieden heeft. Het begin was nog redelijk, maar niks bijzonders. Maar als de film verder vordert, blijft het gewoon niet saai en ietwat langdradig. De schrik momenten zijn veel te voorspelbaar en je ziet ze al van mijlenver aan komen en zijn daardoor helemaal niet eng. De documentaire was bijna enger dan de film zelf. En dat is toch jammer, odmat het verhaal zat potentie heeft.
http://i184.photobucket.com/albums/x123/galiorix/5jpg.jpg

Behalve die langdradigheid wil de film ook teveel zijn; het moet een klopgeesthorror zijn, maar ook een met een bovennatuurlijke detective die met flashbacks langzaam het geheim van het huis ontrafelt en daar boven op moet het ook een familiedrama zijn waarin duidelijk word hoever mensen willen gaan om een geliefde te redden, die op half op sterven ligt. En daardoor is het van alles wel een beetje, maar gewoon veel te weinig. Alles is veel te oppervlakkig waardoor het eigenlijk gewoon niks te zeggen heeft, als losstaand deel niet en ook niet als geheel.

Om toch nog even een een pluspunt te geven: de special effects waren vaak wel goed en realistisch, maar ze worden erg vaak gebruikt in bijv. de paranormale dromen van Matthew en werken daarom uiteindelijk vermoeiend. Hetzelfde geld voor de muziek: goed gedaan, maar word te vaak gebruikt om een bepaalde sfeer te creëren waardoor het na een tijd gewoon vermoeiend word.

Daarom heb ik een hekel aan Amerikaanse horror: geen diepgang, (soms) een overdaad aan special effects, het vereiste dat iedereen zo bloederig mogelijk vermoord word en ze zijn daardoor gewoon doodsaai. Andere films die hier aan voldoen zijn bijvoorbeeld: Friday the 13th en The Texas chainsaw massacre.

Doe mij maar films als The Silence of the Lambs, The boy in the striped pyjama's, The italian job, The collateral. Eerstgenoemde is een klassieker, terwijl de laatste gewoon Amerikaanse actie op z'n best is, maar dan wel met een goed verhaal en goede acteurs.