Blogposts die met films te maken hebben.

dSLR rig met een krap budget 2

Door MPeek op zaterdag 24 juli 2010 22:00 - Reacties (10)
Categorie: Film, Views: 6.574

Ging het bij de vorige blog vooral over het vastleggen van het beeld, gaat het deze keer over een ander belangrijk aspect: geluid.

Consumenten camcorders hebben altijd prima microfoons aan boord voor de huis-, tuin- en keuken opnames. In het begin voldeden deze dus prima voor mijn doeleinden: ik filmde dingen die we met de klas gingen doen of dingen die op school gebeurden.

De RØDE Videomic
Toen kwam er iets nieuws bij: ik ging toneelstukken en optredens van bands opnemen en het geluid werd dof. De bass werd niet goed opgenomen en hoge tonen klonken schel, dus er moest een nieuwe microfoon komen: de RØDE Videomic.

http://www.rockpalace.com/gfx_productcode/87238/Rode-VideoMic.jpg

Werkelijk een geweldige aankoop: het geluid is super helder, lage tonen worden netjes opgenomen en hoge tonen klinken ook fantastisch.



In combinatie met de rig
De microfoon van de 550D (en eigenlijk alle Canon dSLR's) is slecht, veel slechter dan de van de gemiddelde mid range camcorder, dus mijn RØDE ga ik ook op mijn rig plaatsen. De 550D heeft een 3,5 mm minijack aansluiting aan boord dus daar kan ik hem meteen op aansluiten. Toch blijft het hier niet bij.

XLR enzo
Het probleem van alle camcorders onder de 1500 euro is dat ze een XLR aansluiting missen. Het voordeel van XLR is dat als je een langere microfoon kabel gebruikt je geen last krijgt van storingen omdat XLR kabels goed afgeschermd zijn. Zou je een minijack kabel gebruiken, dan krijg je gegarandeerd last van storing in het signaal en dat wil je natuurlijk niet. Hoe los je dit op? Simpel, je koopt een Beachtek.
http://www.rentfilmlights.com/Images/Beachtek.JPG
Beachtek verkoop verschillende 'kastjes' met 2 XLR aansluitingen, een 3.5 mm minijack invoer en 2 keer een 3.5 mm minijack uitvoer: eentje voor de camera en eentje voor je koptelefoon. De duurdere modellen komen dan weer met meer features als een display met daarop het volume van de output en dergelijke. Je kan het volume van de 2 XLR microfoons los van elkaar regelen en je kunt hem onder je camera schroeven waar normaal je statief gaat, en dan kan je je statief weer aan de beachtek schroeven.

Anyway, dit is voorlopig allemaal toekomst muziek. Ik ga het eerst met de RØDE doen en ik zie later wel wanneer ik over moet gaan op XLR of op wellicht een stereo microfoon. De 550D is besteld en komt waarschijnlijk maandag of dinsdag binnen. Ik heb er zin in!

dSLR rig met een krap budget

Door MPeek op vrijdag 23 juli 2010 02:32 - Reacties (25)
Categorie: Film, Views: 18.170

Inleiding/Jeugd sentiment
Sinds mijn jeugd houd ik van fotograferen en filmen. Toen ik 10 was had ik van al mijn spaargeld een digitale camera gekocht bij de Aldi, waarmee ik foto's kon maken en mee kon filmen. In de winter van 2005, toen ik inmiddels 12 jaar was, heb ik toen op een Windows 98 machine een kort filmpje in elkaar gezet:



Sinds ik op de middelbare school zit heb ik veel binnen- en buitenschoolse evenementen gefilmd en ik heb daarmee veel ervaring opgedaan. Daarnaast loop ik mee met de toneel regisseur van school om meer over regiseren te leren en de uitvoering van toneelstukken vast te leggen. Daarnaast doe ik ook aan wedstrijden mee.

Sinds ik op de middelbare school zit gebruik ik miniDV camera's: eerst een JVC en op dit moment heb ik een Panasonic 3CCD miniDV camera, maar ik wil verder, ik wil beter. SD kwaliteit is gewoon niet goed genoeg meer.

Na de middelbare school wil ik een opleiding tot regisseur volgen en dus wil ik investeren in een goeie camera. Behalve filmen vind ik fotograferen ook erg leuk om te doen dus ik wilde sowieso een spiegelreflex camera aanschaffen (compact camera's heb ik al genoeg gehad en ik heb er werkelijk een schurft hekel aan) en met de komst van video dSLR's kan ik dit nu mooi met elkaar combineren.

Welke dSLR?
Mijn budget is 1100 tot 1300 euro. In die budget zone (en daaronder) zijn talloze fotocamera's waarmee je leuke video's kunt schieten: de GH1 van Panasonic, de NEX serie van Sony en verschillende modellen van Canon. Toen ik voor het eerst ging kijken naar geschikte camera's neigde ik al gauw naar Canon en na het lezen van reviews (en dan vooral de reviews waar de video functie uitgebreid behandeld wordt) waren er nog maar 2 keuzes over: de consumenten 550D of de semi professionele 7D. Qua video mogelijkheden zo goed als gelijk, maar de 7D heeft wel wat voordelen wat betreft de foto mogelijkheden en de body is waterdicht. Uiteindelijk ben ik vanwege budgetaire redenen voor de 550D gegaan. Waarom?

De rig
Je kan een dSLR out of the box niet gebruiken voor video producties: de vorm en het zwaartepunt zorgen ervoor dat trillngen van je hand versterkt worden en stabiele footage is dus moeilijk te verkrijgen. Daarnaast moet je zelf focussen, het contrast detectie systeem op een dSLR is prima voor foto's maar voor video's is het langzaam. Daarnaast gaat de auto focus motor flink te keer en doordat het systeem werkt door met schokken te zoeken naar de goeie focus, ziet het er gewoon niet uit.

De oplossing:
http://dvcity.com/dve/images/dslr%20rod%20support.jpg
+ een follow focus om te focussen:
http://blog.s106.com/wp-content/files/2009/02/microff_v2_15mm_lg1.jpg

Duur
Maarja, dergelijke spullen zijn duur dus ik zal voor de budget spullen moeten gaan. Bij Indisystems snappen ze dat niet iedereen 1000 dollar voor een follow focus wilt betalen en bieden ze er eentje aan voor 150 dollar. Hetzelfde geld voor rod support kits: veel professionele rod support sets kosten vaak ruim 1000 euro en ik heb met mijn budget lang niet zoveel te besteden, maar ook hier heeft Indisystems een oplossing voor: ze bieden een complete shoulder support rod set aan voor 300 dollar.

http://i184.photobucket.com/albums/x123/galiorix/ultracompact_1.jpg

Ik zit alleen met één probleem: ze accepteren alleen maar credit cards en mijn vader wil mij niet zo even 400 euro (that be inclusief verzendkosten) voorschieten.

Ebay
Gelukkig komt op dit moment Ebay to the rescue: ook op Ebay zijn veel aanbieders met leuke kits en je kunt op Ebay standaard met Paypal betalen. Voorbeeldje:
http://cgi.ebay.com/DSLR-...ain_0&hash=item3a5cd23c5f
http://cgi.ebay.com/DSL-R...ain_0&hash=item483b1d2b2d

Hetzelfde geld voor follow focus's. Heel goedkoop spul te vinden op Ebay, maar bij die dingen is het maar de vraag of de kwaliteit goed is en het irritante is dat er geen goedkope alternatieven zijn. De enige goedkope follow focus die moet concureren met de Indifocus is de D Focus, maar die is op dit moment niet beschikbaar en daar schiet ik dus niks mee op.

Hoe werkt een follow focus?
Aangezien veel mensen niet weten wat een follow focus nou eigenlijk doet, zal ik het hier even uit gaan leggen. Als je de lens van een foto camera of een prosumer videocamera hebt, dan zitten daar vaak 2 ringen op: zoom en focus. Door aan de focus ring te draaien kan je de focus regelen. Het probleem is alleen met een 'shoulder support rig' dat als je flink moet draaien voor het focussen je je hand heel onhandig moet draaien en focussen gaat gewoon lastig. Daar komt de followfocus in zicht:
Het is een wieltje verbonden met een aantal tandwielen zodat je door het wieltje te draaien de focus ring kan draaien:
http://i184.photobucket.com/albums/x123/galiorix/v2_back.jpg
Om er voor te zorgen dat alles goed werkt moet je wel een tandwiel op je focusring klikken.

Als je dan snel moet focussen heb je een speedcrank die je erin kan steken:
http://www.cineultima.com/37-80-thickbox/cineultima-speed-crank-for-follow-focus-system.jpg

En als je niet helemaal lekker bij het focus wiel kan, kan je altijd zoiets kopen:
http://www.abelcine.com/store/image.php?type=T&id=1000340

En verder?
Hiermee ben je er nog niet eens. Als je er voor wilt zorgen dat je geen beelden krijgt waarbij direct zonlicht in de lens schijnt heb je ook nog een mattebox nodig. Het scherm van de camera zelf is in veel gevallen niet handig om mee te filmen, dus je hebt een losse monitor of een viewfinder nodig zodat je, vooral als het erg zonnig is, toch kan zien wat je doet.

Dit alles maakt een dergelijke dSLR rig duur. Ik ben op dit moment nog even aan het twijfelen wat ik op dit moment aan ga schaffen, aangezien ik niet alle dingen in een keer aan ga schaffen. Waarschijnlijk wordt het een rod support systeem met een follow focus en een mattebox, misschien dat ik dan zelf iets in elkaar knutsel voor de viewfinder.

Haha, jij gaat dood...

Door MPeek op maandag 11 januari 2010 20:44 - Reacties (10)
Categorie: Film, Views: 3.922

Nee, ik ben zeker niet van plan iemand te vermoorden maar ik vond het wel een lekkere openings-titel voor mijn eerste post.

Deze eerste blogpost gaat over Amerikaanse films. Meer specifiek: Amerikaanse horror. En wat daar allemaal mee mis is. Het zijn vaak wel geschikte films voor een film avond met vrienden of klasgenoten, maar ik zal zelf nooit zelf een Amerikaanse horror film kijken. De films zijn vaak heel erg oppervlakkig en het gaat vaak maar om één ding: iedereen die in de film voorkomt moet dood. Of in ieder geval minstens 80 procent van de mensen die ook maar enige betekenis hebben in het verhaal.

En als je denkt dat je het wel gehad hebt, komt er een film die het presteert nog minder boeiend en saaier te zijn dan de vorige Amerikaanse horror film die je gezien hebt. De laatste Amerikaanse horror die ik gezien heb was The haunting in Connecticut. Ik had al een jaar geleden de gelijknamige documentaire op Discovery Channel gezien en die was aardig eng, dus het was in ieder geval een goede basis voor een film.
http://i184.photobucket.com/albums/x123/galiorix/haunting-in-connecticut-pos.jpg

Even een quote van de pagina op Wikipedia:
Set in 1987, the story centers on Matthew Campbell, who is being treated for Hodgkins lymphoma in a hospital in Upstate Connecticut[1]. After seeing the effect the long commute has on Matt, his family rents a nearby house, which they learn was previously a funeral home. They discover a mortuary room in the basement and the family begins experiencing violent and supernatural events that the parents initially blame on stress and hallucinations from Matt's treatment[1]. Matt also experiences visions from the perspective of a young man named Jonah. Matt contacts a minister he met at the hospital for assistance with his paranormal experiences. The minister informs Matt that the visions and supernatural encounters are likely a result of the previous occupant's occult activities (including séances and necromancy)[1]. The Jonah character is discovered to be the ghost of a psychic medium involved in the previous owner's activities and presently bound to control the "spirits" within the house.
Deze film heeft niet alleen de eerder genoemde, typische problemen maar nog veel meer andere problemen die er voor zorgen dat deze film eigenlijk weinig tot niets te bieden heeft. Het begin was nog redelijk, maar niks bijzonders. Maar als de film verder vordert, blijft het gewoon niet saai en ietwat langdradig. De schrik momenten zijn veel te voorspelbaar en je ziet ze al van mijlenver aan komen en zijn daardoor helemaal niet eng. De documentaire was bijna enger dan de film zelf. En dat is toch jammer, odmat het verhaal zat potentie heeft.
http://i184.photobucket.com/albums/x123/galiorix/5jpg.jpg

Behalve die langdradigheid wil de film ook teveel zijn; het moet een klopgeesthorror zijn, maar ook een met een bovennatuurlijke detective die met flashbacks langzaam het geheim van het huis ontrafelt en daar boven op moet het ook een familiedrama zijn waarin duidelijk word hoever mensen willen gaan om een geliefde te redden, die op half op sterven ligt. En daardoor is het van alles wel een beetje, maar gewoon veel te weinig. Alles is veel te oppervlakkig waardoor het eigenlijk gewoon niks te zeggen heeft, als losstaand deel niet en ook niet als geheel.

Om toch nog even een een pluspunt te geven: de special effects waren vaak wel goed en realistisch, maar ze worden erg vaak gebruikt in bijv. de paranormale dromen van Matthew en werken daarom uiteindelijk vermoeiend. Hetzelfde geld voor de muziek: goed gedaan, maar word te vaak gebruikt om een bepaalde sfeer te creëren waardoor het na een tijd gewoon vermoeiend word.

Daarom heb ik een hekel aan Amerikaanse horror: geen diepgang, (soms) een overdaad aan special effects, het vereiste dat iedereen zo bloederig mogelijk vermoord word en ze zijn daardoor gewoon doodsaai. Andere films die hier aan voldoen zijn bijvoorbeeld: Friday the 13th en The Texas chainsaw massacre.

Doe mij maar films als The Silence of the Lambs, The boy in the striped pyjama's, The italian job, The collateral. Eerstgenoemde is een klassieker, terwijl de laatste gewoon Amerikaanse actie op z'n best is, maar dan wel met een goed verhaal en goede acteurs.